Krótko o przyjmowaniu do szpitala w przypadkach nagłych

18 lipca 2018

W przeważającej większości przypadków do leczenia pacjenta – niezależnie od schorzenia – wymagana jest świadoma i czynna zgoda samego zainteresowanego. Zasada dobrowolności leczenia jest fundamentalna w tak delikatnej materii jaką jest polepszanie psychicznego stanu pacjentów. Jednakże w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia pacjent może zostać przyjęty do szpitala bez udzielania zgody.

 

Kiedy można zastosować przymus?

Artykuły 23 oraz 24 Ustawy o ochronie zdrowia psychicznego dopuszczają możliwość przyjęcia pacjenta na oddział szpitala psychiatrycznego bez wymogu uzyskania czynnej i świadomej zgody. Osoba może być przyjęta w trybie nagłym, jeżeli zagraża ona swojemu zdrowiu lub zdrowiu innych osób. W tym pierwszym wypadku może to być np. autoagresja lub próba samobójcza. Jeżeli chodzi o ten drugi wypadek, to mogą to być silne napady niepohamowanej złości, która przeradza się w agresję. Jednakże podstawą do przyjęcia do szpitala bez zgody zainteresowanego mogą być także groźby autoagresji lub agresji w stosunku do innych ludzi, jeżeli istnieje uzasadniona obawa, że zostaną one spełnione.

Polskie prawo określa również szereg innych możliwości leczenia pacjenta bez jego zgody (np. leczenie przymusowe na wniosek osoby bliskiej lub w przypadku ubezwłasnowolnienia). Zainteresowany czytelnik z łatwością odnajdzie w Internecie informacje na ten temat.

 

Co zrobić w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia?

Warto pamiętać, że w przypadku pogorszenia się stanu psychicznego osoby z naszego otoczenia i podejrzenia, że może on zrobić coś, co będzie zagrażało życiu i zdrowiu jakiegokolwiek człowieka, należy powiadomić odpowiednie służby. Najlepiej  zadzwonić pod numer alarmowy 112 i szybko opisać sytuację wraz z obecnym miejscem pobytu. Pamiętajmy, że nasza szybka reakcja może zagwarantować komuś przeżycie.


Autor: Paweł Zalewski